IJsland: paardrijden in het land van ijs en vuur
Vakantie te paard door het ruige IJsland … Een unieke Round Up-expeditie vol avontuur, natuurpracht en de magie van tölten in het land van vuur en ijs.
Reisverslag
Woensdag
Vandaag start van een avontuur om vervolgens van mijn (never ending) bucketlist te schrappen. We gaan de beroemde Round Up in IJsland meerijden.
Stel je voor dat honderden vrije en pittige paarden van hun zomerweiden in de hooglanden naar beneden galopperen om door hun eigenaren te worden uitgesorteerd. Merries en hun veulens, jonge paarden en ruinen doorkruisen het ruige terrein, nog niet helemaal bereid om hun vrijheid op te geven voor het begin van de winter. De oude traditie van het bijeendrijven van paarden wordt alleen in het noorden van IJsland in ere gehouden. Vanuit het Vatnsdalur-gebied rijden door prachtige valleien en bergen naar de Laxárdalur-vallei. Hier werken we samen met de IJslanders en helpen we de paarden bijeen te drijven en ze van de bergen naar beneden te drijven naar de gemeenschappelijke kraal van Skrapatungurétt.
Rijden in het land van vuur en ijs, het land van onmetelijke natuur natuur, van Vikings en hun stoere paardjes
IJslandse paarden (nee, noem ze nooit pony’s!) hebben naast stap, draf en galop nog 2 extra gangen: de tölt en telgang. De paarden worden trouwens al sinds het Vikingtijdperk raszuiver gefokt en er geldt een invoerverbod voor uitheemse rassen. Het invoerverbod geldt ook voor IJslandse paarden die aan competities meedoen in het buitenland; zij mogen nadien het land niet meer terug binnen.
We vliegen in de late namiddag naar Reykjavik – de hoofdstad van IJsland – en nemen van Kefvlavik airport de bus naar het hotel gelegen rechtover de typerende Hallgrímskirkja kerk en vlak aan de rand van het autovrije stadscentrum. Na de check-in en het even bekomen van de reis (3h20 vliegen en 1h op de bus), klaar voor ons eerste IJslands diner. Blij en dankbaar dat ik opnieuw met gelijkgezinden op pad kan.
Ik kijk er naar uit om opnieuw ervaringen uit te wisselen, te tölten én nieuwe vriendschappen te smeden. De tongen komen los (bij een glaasje softdrink, alcohol in IJsland is immers heel duur – reken om en bij de 10 EUR voor een biertje) en al gauw is er kruisbestuiving over paarden, paarden en paarden. Aangezien het twee uur later is dan bij ons; kruipen we niet te laat onder de wol. Morgen begint het echte ‘werk’.
Donderdag
Wake up call om 6h30 gevolgd door een heerlijk IJslands ontbijt buffet (skyr, haringskes, home made confituren van lokale bessen …) en dan op bus voor een rit naar het noord / noordwesten. Een rit van om en bij de 320 km; ongeveer 3h tijd om te genieten van het landschap met vele soorten mossen, lavaformaties en uitgedoofde vulkanen. Halverwege maken we een stop aan een IJslands wolwinkeltje; met vele moois maar euhm nogal IJslands gepriced (lees: duur). We beginnen ook schapen én paarden te zien; eveneens watervallen en enkele boerderijen kris kras geplaatst in het landschap.
Net voor de lunch komen we aan in Hvammur farm. We worden warm onthaald met een bloemkool/brocolli soep en vers brood. Heerlijk! Na de lunch ready to meet the horses; onderweg naar de stallen (200m van de boerderij) passeren we de woning van Haukur, de eigenaar van deze boerderij. De big boss is een sympathieke en door het weer verweerde man.
Na een korte introductie over de paarden en de round up gevolgd door een safety briefing (met als belangrijkste item: geraak niet tussen de kudde) is er per ruiter (we zijn met 30 in totaal!) een kort interview over rij ervaring en paardvoorkeur. En dan is het zover: ik word voor de eerste rit gematcht met Hercules. Een prachtig bont paardje met weelderige blonde manen. Er is steeds een groep ruiters vooraan die de kudde leidt en een groep ruiters achteraan die de kudde van om en bij de 60 paarden ‘pusht’. Elk ruiter krijgt te horen waar zijn / haar paard best presteert. Ik start achteraan met mijn blonde god.
We zijn – inclusief de vele begeleiders – met een kudde van om en bij de 110 paarden. Wat een zicht! We hebben het geluk dat ook de weersgoden ons vandaag goed gezind zijn : blue sky, golden sun. I love it! Het team checkt of iedereen comfy zit. We zullen dagelijks twee tot drie keer van paard wisselen, maar houden telkens ons zadel (nog zo handig om niet steeds aanpassingen te moeten doen). We krijgen ook de vraag om steeds het zadel zo ver mogelijk naar achter te leggen; zodat de benen van het paard de ruimte hebben om hun vlotte tölt gang met gemak uit te voeren.
Algauw starten we met een stevig tempo (en dit zullen we houden tot op het einde van deze rit (zo’n 17 km verder). Fout van de dag: veel soep drinken (iets om in gedachten te houden; enerzijds voor de plaspauzes, anderzijds speelt mijn maag wat op). Het landschap is prachtig: groen, bergen, watervallen, meertjes met ganzen en zwanen … De voorste horde leidt de kudde losse paarden, wij achteraan duwen de paarden vooruit. Het wordt een mix van stap, draf, tölt en galop. Heerlijk! De paardjes zijn vinnig, pittig, quick, wendbaar en zeer goed opgeleid. Een goede fysiek van de ruiter voor deze rit is onontbeerlijk. Op deze wandeling stoppen we een keer of drie om de paarden op adem te laten komen. Bij de laatste stop worden ook paarden gewisseld. Er wordt nauwgezet gekeken welk paard mee gaat in de kudde om te rusten: in functie van leeftijd, zweetgehalte, eerder gewerkte momenten, … Het ganse team (in contact met walkie talkies) is goed op elkaar ingespeeld.
Tölten … iedereen wil het graag onder de knie hebben, maar als snel blijkt dat niet elk paard een volleerd tölt talent is (en liever snel draaft of traag galoppeert). De kunst is licht ondersteunen met de hand en licht dragen met je benen; verzamelen. Et voilà; mee op een sambaritme gaan de heupen tak tak, tak tak, … Na ongeveer 2h30 rijden komen we aan in de boerderij waar de paarden zullen overnachten. Ondertussen genieten we van een prachtige zonsondergang. Wat een kleuren! De paardjes hebben hun rust verdient, wat een uithoudingsvermogen; dit over een uiterst ruw terrein. WAW!
We worden na het afzadelen met de bus terug naar onze eigen boerderij accommodatie gebracht. Hier zijn twee huizen waarvan het hoofdgebouw met plaats voor 20 ruiters; er zijn twee badkamers, een grote keuken en living waar de maaltijden door de hele groep genomen worden. Het kleinere gastenverblijf ligt een stuk verderop en een shuttle pendelt op en af. Tijd voor een korte douche, apero en diner. Een Duitse dame die hier elk jaar als vrijwilliger komt (zoals de meeste helpers hier) zorgt voor onze inwendige mens: salade, rijst, twee verschillende visschotels, couscous, tomaten, vegi optie en limoen mousse. Het diner wordt gevolgd door een een muzikale gitaaravond met een mix traditionele IJslandse songs en Engelse hits. Eerst wat onwennig maar daarna zingt iedereen uit volle borst. Ondertussen is het bijna tijd om onder de wol te kruipen en te dromen van morgen. Hopelijk met niet al te stramme samba spieren …
Vrijdag
Rise and shine om 6h30, hoewel het ontbijt pas om 8h30 start. Ik neem van de gelegenheid gebruik om buiten te gaan en te genieten van een stilte wandeling. Twee wollige schaapjes op korte pootjes die het zelfde doen kijken me verbaast aan. Enkele paarden komen op me afgelopen. Een momentje om te onthouden. Hoe nietig maar dankbaar voel ik me hier.
Bij retour is er een ontbijtbuffet dat een heel leger kan voeden: verschillende soorten melk, yoghourt, kaas, charcuterie, brood, zoet beleg, fruit, havermout, eitjes … We vullen ook onze lunchboxen met al dit lekkers en klaar voor vertrek per bus – een rit van tien minuutjes – naar de paarden, waarvan de rijpaarden al uit de kudde gehaald zijn. Klaar om te borstelen en op te zadelen. Deze voormiddag mag ik rijden op ‘Tefloek’, een tof paardje dat de tölt zonder nodige ondersteuning. Heerlijk! De rit gaat langs heel gevarieerd landschap: heide, zwarte lava stranden, meertjes, de zee met hier en daar riviermondingen (kleintjes) om te kruisen. De kudde loopt opnieuw mee; dit verklaart de TOP conditie. Niet veel later komen we aan op de lunchplaats. Beweging en verse lucht doen eten. De zelf samengestelde lunchbox met een kopje warme thee of koffie smaken.
Ondertussen wakkert de (noorder) wind aan en stapelen er donkergrijze wolken samen. Er worden regen parka’s en broeken uitgedeeld. Niet veel later begint het pijpenstelen te regenen. Maar bon, dapper als we zijn : we zullen doorgaan (er zit niet veel anders op). Door weer en wind; zelfs de gidsen noemen het extreem weer… We rijden door een stadje (de politie op opgevorderd om ons veilig over de straten te loodsen). Het pad gaat op en af. Mijn paardje deze namiddag: Ringus. Ringus houdt van korte galopjes (en ik ook). Dus deze namiddag geen tölt. We zoeven door het landschap. Het tempo ligt hoog, heel hoog. Vermoedelijk om ons en de kudde asap uit dit hondenweer te halen. We springen kleine beekjes, gaan op en af de weg. De hoeven denderen over de asfalt, vliegen over rotsen en glijden over grasstroken. Na een ‘regen en wind peeling’ komen we toe op onze eindbestemming van vandaag (22.3 km verder). De bus brengt ons doorweekt (ttz wel droge armen, lijf en benen) terug naar de boerderij. Een heerlijk warme douche én alles in de droogkast. Klaar voor het diner en alweer een gezellige avond.
Zaterdag
Om 9h30 vertrekken we naar de paarden (een busrit van 20 minuten) met 6 laagjes kledij. Wind, motregen en de nacht bracht zelfs een laagje sneeuw op de bergen aan de boerderij. Dat belooft! Deze keer krijg ik Taupur als compagnon de route.
We trekken steil omhoog de bergen en komen in een komen in een geul. Al gauw is er een eerste stop om de paarden van de klim te laten bekomen. Een beetje later komen we in een gigantische vallei. What a view! Stappen doen de paarden nauwelijks, dus draf of tölt of klein stukje galop en repeat. We kruisen vele kleine riviertjes, rijden over rotspartijen en door moerasjes. Wat een kracht hebben deze kleine paardjes. Onvoorstelbaar hoe ze blijven gaan. Op de laatste stop dien ik van paard te wisselen omwille van mank. Gelukkig zijn er een paar reservepaarden mee. Ook deze compagnon is een topper.
Na enkele uren wind en regen te trotseren – zelfs mijn paard stond te bibberen (but you feel sooooo alive!) komen we aan op het verzamelpunt van de round up. Deze zijn (helaas) een half uur voor onze aankomst allemaal samen gedreven in een grote koraal. Er zijn er een tweehonderdtal. Enkele boeren en potentiële kopers staan te kijken. Mooi om te zien, maar eerlijk gezegd had ik – na alles wat ik er over gelezen heb – er meer van verwacht. Haukur vermoedt dat door het slechte weer er minder mensen en ambiance is. De natuur en het tempo zijn zeker oké, maar de super grote zomer kudde … mmm voor deze beleving waren we helaas te laat. Na de lunchstop (in de bus omwille van de koude), zetten we het laatste stuk in. De kudde wordt vrij losgelaten en wij scharen ons achter de paardjes.
Haukur neemt de leiding, een echte gids (constant in contact met de andere begeleiders). We komen aan bij het sorteer centrum waar we de paarden uit de rivier laten drinken en zadelen ze af (dit is een rit waar je als ruiter instaat voor verzorging, op- en afzadelen). Vervolgens keren we per bus terug naar de boerderij (een rit van om en bij de 30 minuten). Daar aangekomen hangen we eerst de ‘slecht weer kledij’ te drogen in de stallen en onze spullen gaan opnieuw de droogkast in. Diner om warm van te worden: aardappel, zuurkool, zoete aardappel, salades, hammetje uit de oven, vegi option en (veel 😊) chocomousse. De avond wordt wederom muzikaal afgesloten.
Zondag
We vertrekken rond half elf naar het verdeelpunt in Skrapatungurétt en zien net op de tijd de kudde paarden richting round pen lopen. Van hieruit zullen de paarden terug gaan naar hun eigenaars na een lange zomer in de bergen of verkocht worden aan nieuwe eigenaars. Spectaculair en uniek om te zien. Hoe bijzonder is het leven hier. Na het sorteren komt onze kudde – die een eindje verderop stond te grazen – terug naar de rivierrand om opgezadeld te worden voor onze laatste rit.
Vandaag is het het droog met een waterzon. Hopelijk blijft het zo. Het is een ganse organisatie om 30 à 40 paarden op te zadelen en de kudde tussen de groep vooraan (lead) en de groep achteraan (push) te laten lopen. Gelukkig is de crew goed op elkaar afgestemd en zijn we opnieuw onderweg. Tak tak, tak tak, samba met de heupen en we tölten er op los. Wat een kracht vanuit de onderkant van de achterbenen via de kont naar boven. Zon en regen geeft, jawel: een regenboog. BIG SMILE; dit is een setting om nooit te vergeten. We zetten het laatste stukje in en laten de paarden vervolgens allemaal samen in een gigantische weide.
Wat een ervaring … tölten is ongetwijfeld een once in a lifetime must do!
We sluiten de dag af met alweer een uitstekende én gezonde maaltijd gevolgd door een diploma uitreiking; een documentje waar de namen op staan van alle paarden waar we mee gereden hebben (tot soms drie verschillende per dag).
Maandag
Na het ontbijt maak ik nog een lange stiltewandeling (te voet); vervolgens gaan we per bus terug naar de hoofdstad. Ik geniet van de drie uur durende rit en prent me de met mos begroeide rotsen, bergen en uitgedoofde vulkanen, watervallen en riviertjes in mijn hoofd.
Rond 14h komen we aan in Reykjavik. We hebben nog de hele namiddag tijd om te shoppen, de locale horeca uit te testen of te genieten van een spa namiddag.
We hoopten om het Noorderlicht te zien, maar hiervoor zullen we eens moeten terugkeren.
We sluiten de avond niet te laat af, want morgen om 4h op de bus: back to reality.
Waarom meedoen aan de Round-Up?
- Authentieke ervaring: deze tours gaan niet alleen over paardrijden; ze gaan over het deel uitmaken van de IJslandse boerengemeenschap. Je sluit je aan bij lokale boeren en hun families terwijl ze hun paarden en schapen uit de uitgestrekte hooglanden halen, een ervaring die maar weinig toeristen meemaken.
- Adembenemend landschap: de herfst in IJsland is echt magisch. Terwijl je door het steeds veranderende landschap rijdt, word je omringd door levendige herfstkleuren, frisse lucht en verbluffende vergezichten die alleen deze tijd van het jaar kan bieden.
- Plezier en avontuur: onze tours zijn ontworpen om plezierig en toegankelijk te zijn voor iedereen. Je rijdt samen met onze deskundige gidsen en lokale boeren die gepassioneerd zijn over het delen van hun erfgoed.
- Culturele onderdompeling: dit is meer dan alleen een tour; het is een culturele reis. Je leert over traditionele IJslandse landbouwpraktijken, komt in contact met de lokale bevolking en geniet zelfs van zelfgemaakte maaltijden die het beste van de IJslandse keuken benadrukken.
Waarom voor vakantie te paard kiezen?
Pré en postverblijf
Aan elke bestemming kan een leuk pré en/of postverblijf gekoppeld worden. We werken je reis helemaal op maat uit.
Paardenmensen
De meesten onder ons hebben eigen paarden en rijden regelmatig. We bezoeken de locaties en kunnen hierdoor informatie uit de eerste hand bezorgen.
Op afspraak
Bij Vakantie te paard maken we een afspraak wanneer jou dat het beste past. Dat betekent ook ’s avonds of tijdens het weekend indien gewenst.
Vertrek zorgeloos
Je ontvangt van ons bij je reisdocumenten een uitgebreid roadbook van Vakantie te paard. Zo kan je in alle vertrouwen vertrekken.
Contacteer
Vakantie te paard
