Dit was mijn paardrijvakantie in Namibië: een safari te paard in combinatie met Kambaku Lodge, een familieavontuur ook voor niet-ruiters.
Onze vlucht vertrekt pas ‘s avonds, dus nog de hele dag tijd om alles te verzamelen en valiezen te maken. We vertrekken ruim op tijd en kiezen voor de vlucht voor relax in de lounge. Altijd leuk om rustig van een hapje en tapje te genieten, een klein momentje van rust voor het avontuur begint.
Deze keer ga ik op ontdekking in Noord Namibië: Kambaku Lodge, gelegen op 370 km ten noorden van de hoofdstad Windhoek en 220 km ten zuiden van het gekende Etosha National Park. In 2019 reed ik 400 km door de Namib Desert (de oudste woestijn ter wereld) en ik kijk er naar uit om terug te keren naar dit fantastische land.
Het belooft volledig anders te zijn. De lodge staat gekend voor de ideale combi voor ruiters en niet ruiters en families omdat de focus meer ligt op de totale safari beleving ipv paardrijden. Ik ben zooooooooo benieuwd! Maar eerst nog 7h30 vliegen tot aan Addis Abeba (de hoofdstad van Ethiopië) en dan nog 5h20 naar Windhoek, gevolgd door een auto transfer van ongeveer 4h30. Time to rest, reflect & enjoy!
Na een korte stop in Addis Abeba gaan we opnieuw in de lucht voor onze eindbestemming: Windhoek. Daar aangekomen worden we – na migratiecontrole en bagage pick up – opgewacht door onze chauffeur. De lange rit biedt de tijd om een stukje van de locatie zien. Namibië is een uitgestrekt land met amper 2.3 miljoen inwoners, dus veel plaats voor fauna, flora en eindeloze landschappen. We zijn blij als we (eindelijk) het bord van Kambaku Lodge zien. Nog zo’n 17 km op gravel road. Met onderweg de eerste impala. Als we aankomen in de lodge zijn we goed 24h onderweg en is het ‘golden hour’ gestart.
Check in en dinner time, maar ervoor is er nog even tijd om te genieten van de tuin.
Aan de drinkput – waar trouwens een webcam staat – zien we wildebeest (gnou), wrattenzwijn (Pumba), zebra en giraf.
WAW WAW WAW wat een start!
Early wake up call! We worden al om 7h aan de stallen verwacht zodat we – hopelijk – veel dieren zien in de vroege ochtend. Eerst een klein ontbijtje met keuze uit verschillende soorten thee en koffies, sappen, water, yoghurts en croissants. Voor we opstijgen krijgen we een korte uitleg over de manier van rijden. Er zijn kastjes waar we onze persoonlijke spullen kunnen opbergen en in de zadeltas is er een flesje water voorzien.
My partner in crime voor deze week is Pfwani een Basuto Pony (het ras komt uit het koninkrijkje Lesotho); een gids paardje, compact, vinnig en steeds met de oortjes vooruit. Leuk! Anna – onze gidse – begeleidt ons in het gigantisch domein van 8000 hectares onder de gloed van de opgaande zon. Door de regen van de afgelopen maanden, staan gewassen en grassen in volle bloei. Iets moeilijker om dieren in de bush te spotten, maar wél overvloedig aanwezig op de open vlaktes.
Al snel zien we een eerste gnou die ons pad ‘in galop’ kruist. Een beetje verder blijven giraffen ons (en wij hen) nieuwsgierig aankijken. De uitwerpselen van een giraf noemen ze hier ‘bulletpoo’; want het valt van grote hoogte en doodt alles wat toevallig op de ‘landingsplaats’ rondkruipt). Niet veel later komen we een ‘herdersboom’ tegen, herkenbaar aan haar zilveren stam en enorme kruin waar herders in de warmste uren van de dag de schaduw opzoeken.
Heerlijk hoe de gidsen hen kennis aan ons overdragen!
`Ons tempo wisselt af tussen stap, draf en galop. Kuddes zebra, gnou, pumba’s … De wilde kippen met blauwe koppen noemen ze hier ‘blue helmet suicide chickens’. Ze zijn zoooooo grappig, maar beslissen steeds de laatste seconde welke kant ze uitgaan (en meestal is dit de kant van het paard of de auto; met alle gevolgen van dien…)
De gids toont ons ook enkele landmarks zodat ook wij ons kunnen oriënteren. Handig! Twee uur en een half later komen we toe in de stallen en helpen we de paarden afzadelen en verzorgen (zadel af, hoofdstel uit, handje voer als beloning, gezicht afwassen, vliegennet aan, afspoelen, weide op …)
Tegen 10h zijn we aan het ontbijt. Een buffet van verschillende soorten fruit, broden, wafeltjes, muesli, charcuterie en een hartige hap. Op de kaart staan er ook nog verschillende bereidingen. En zin in een glaasje bubbels: check!
Na stevig bij te tanken neemt de lodgemanager Viva me mee op tour. Tijdens een ‘worcation’ probeer ik zo uitgebreid mogelijk alles te inspecteren en te documenteren. Na dit gesprek nog even aan het zwembad met de voetjes in het water, de voormiddag doorlopen en hup tijd voor de lunch. Gasten komen en gaan en het is fantastisch om te zien hoe de crew zich ultra flexibel inzet om activiteiten volledig naar wens puzzelen zodat alles volledig klopt.
De lunch vandaag is impala empanada met een grote salade en als teatime (zoals steeds) keuze uit twee soorten home made gebak of koekjes. Alle ingrediënten voor de maaltijden worden zoveel mogelijk lokaal aangekocht en verwerkt. Het loopt al snel tegen 14h30 als er even siësta tijd is; niet lang want om 16h staat gids Marcus ons op te wachten voor een jeep game drive. Ik vind het altijd boeiend om bij te leren en deze keer word ik slimmer over billhorn vogels en termieten. Maar persoonlijk; als ik mag kiezen tussen paard of voertuig, kies ik met stip voor paard.
In deze lodge is er niet enkel focus op paardrijden, maar er zijn zoveel andere activiteiten: er is een speeltuintje, ping pong, volleybal, boogschieten, fietsen, bushwalk, yoga, kleiduifschieten, massages, …
Dit maakt het dus dé uitstekende bestemming voor combi tussen ruiters en niet ruiters of voor ruiters die niet perse vele uren in het zadel willen doorbrengen. Vlak voor we op de sundowner locatie aankomen spotten we nog een koppel struisvogels. De fietsers, ruiters en jeeps verzamelen op één locatie om met een gin tonic in de hand te genieten van de zonsondergang.
Op het diner menu deze avond: consommé met impala balletjes, carpaccio van eland, kudusteak en moeilleux met zelfgemaakt ijs. De diners (onder de sterren!) worden telkens gehost door iemand anders van het team. Je krijgt steeds ook een plaats toegewezen zodat alle gasten kunnen ‘mingle and jingle’.
Ik word gewekt door het gekwetter van vogels en spring in mijn favoriete outfit: rijbroek, polo, bottines, chaps en helm. Een snelle yoghurt en 10 minuten later zitten we opnieuw in het zadel. We houden hetzelfde paard gedurende het verblijf (tenzij je zelf graag wisselt). Ik ben perfect blij met mijn Pfwani.
Het is nog fris, maar de zon komt al boven de bomen piepen en het warmt snel op. We draaien nog maar de hoek om en zien al 3 dick dicks, dit is de kleinste antilopensoort die er is. Ook in de picture: Pumba’s (wrattenzwijnen) – die zijn zo grappig –, impala’s en talrijke vogels in alle kleuren en maten. We houden halt bij een kudde ‘vrijgezellen’ wildebeest op amper 3 meter van ons. Ik hoor hen ademen, zie hun donkere ogen blinken en kijk hoe hun manen wapperen in de ochtendbries.
In dit stukje van het reservaat zijn er vele zandstroken; ideaal voor drafjes en galop; wel steeds uitkijken voor putten en hollen in de weg. Moet wel gezegd worden dat je in stap veel meer wild spot.
Rond 10h bij het ontbijt – met op de achtergrond galopperende gnous- luisteren we naar de verhalen van de andere gasten. Enkelen verbleven in het bushcamp; er reden er met de jeeps en nog anderen genoten van een lazy morning. Na 2h30 in het zadel , is er nog energie om even de mountainbike op te springen en een tourtje te fietsen. Met een plan in de hand rijden we een route af zonder gids. Dit is vrijheid in de ruimste zin. Omdat er geen big five is, kan je wandelen en fietsen zonder begeleiding. Ik ben geen fietser, maar vond dit wel een heel leuke ervaring. Zebra’s en kudu’s kruisen ons pad en we maken deel uit van de scène. Dankzij pijltjes en de kaart weten we perfect waar we zijn. Onderweg spot ik een kameleon en op enkele meters afstand staart een gnou ons aan. Dit is dé perfecte plaats voor ruiters en niet ruiters of heb je een tiener en die wil wel paardrijden en jij niet? Hier wordt hij/zij op sleeptouw genomen en zorgen de gidsen perfect voor elke gast. Ik neem na de rit tijd om van de prachtige tuin te genieten en te luisteren naar het gekwetter van de vogels, tientallen kleurrijke vlinders en het gezoem van de insecten. Verstillen en gas terug nemen is hier niet moeilijk.
Deze middag is er BBQ lunch met gamba, vlees, salades en 2 cakes als toetjes.
De namiddagrit wordt met een half uurtje verlaat want de regen valt met bakken uit de lucht. Uiteraard zijn ze erg blij met de regen (vermoedelijk een van de laatste voor het droge seizoen begint …), maar door de regen is alles glad en modderig en wordt het een volledige stapwandeling. Desalniettemin hebben we onze sundowner meer dan verdiend. Het diner is opnieuw gemoedelijk. We blijven echter niet lang hangen want morgen is early early wake up call voor onze daguitstap naar Etosha NP.
Etosha National Park in het noorden van Namibië is een van de belangrijkste en oudste wildparken van Afrika, bekend om de enorme, zichtbare zoutpan (“Grote Witte Plaats”) en uitstekende safari-mogelijkheden. Het park – amper 7000 km² kleiner dan gans België – van ca. herbergt 114 zoogdiersoorten, waaronder leeuwen, neushoorns en olifanten, die vaak rond de waterpoelen te zien zijn.
Hier zijn de belangrijkste details voor een bezoek:
Vandaag geen ‘uitslapen’ tot 6h30 maar om 5h30 fit en monter (hum hum) klaar om in de jeep te stappen. Het is nog stikdonker als we het terrein afrijden en starten aan onze rit van om en bij de 225 km. Marcus – onze chauffeur en persoonlijke gids – was 3 jaar gids in het park, dus hij kent het op zijn duimpje. Rond 6h45 beginnen we de contouren van de omgeving te zien en om 8 uur zijn we aan de oost ingang van Etosha NP. Normaliter is het eerst tijd voor ons ontbijt, maar onze gids vernam dat er leeuwen aan de waterput te zien waren, dus the place to be NOW! En ja, 2 mannetjes en 1 leeuwin. Moet gezegd worden: er stonden 10 jeeps mee te kijken. Een spektakel op zich.
Op de route terug spotten we nog een leeuwin met 3 welpjes. Na het verstevigen van de inwendige mens met een Kambaku Home Made breakfast trekken we opnieuw het park in. En we hebben meteen terug prijs. Deze keer een cheetah die languit ligt te zonnen. We wachten nog eventjes en zien hoe een kudde springbok haar aandacht trekt en hoe ze de jacht voorbereid. Maar helaas, de springbok springen ervan door…
Onder weg zien we heel veel andere dieren: jackhals, oryx, struisvogel, impala, wilde kippen, maraboe, zebra, giraffen, allerlei soorten vogels, gnoes, luipaardschildpadden … en dan : olifanten! Eerst een stier apart en een beetje verder 3 andere exemplaren en we zijn alleen met hen, geen andere jeeps in de buurt. Hoeveel geluk kan je hebben? Na de lunch in 1 van de lodges in het park gaan we nog op zoek naar de neushoorn, maar die laat zich vandaag niet zien. Moe en voldaan keren we terug naar onze thuisbasis klaar voor het diner en uitwisseling van vele verhalen.
We starten de dag met een croissant en yoghurt. De koffie sla ik over kwestie van geen bushpipi te moeten doen (al kan het natuurlijk wel). Om 7h kleuren de schapenwolkjes magisch oranje door de opkomende zon. Pfwani staat geduldig opgezadeld te wachten and here we go again. Grappige pumba’s en koddige wilde kippen kruisen vandaag als eerste onze weg. We zien oryx, kudu, eland en tsessebe bok (de snelste antilope die er is; met snelheden tot 70 (!) km per uur.) Niet veel later spot onze gids in de verte een giraf. Als we dichterbij komen, zien we niet 1 maar VIER giraffen mét mini’s waarvan eentje nog maar enkele dagen oud (de navelstreng hangt nog vast aan het buikje en hij staat nog wankel op zijn – nu al – lange benen). We nemen de tijd om te observeren en te genieten. Wat een setting en een voorrecht om dit alles te mogen beleven. De rit wordt afgewisseld met enkele korte en snelle galopjes. Verder zien we nog nieuwsgierige zebra (wist je dat de buik van zebra veulens bij geboorte al op gelijk hoogte is van een volwassen exemplaar? Zo kan het roofdier niet zien dat er een kleintje verborgen is én wordt hij ook verward door het vele aantal poten).
Terug in de lodge volgt een heerlijk ontbijt en doe ik een scouting tripje naar het bushcamp gelegen op ongeveer 7 km van het maincamp. Bushcamp is een basic kamp waar je een nacht kan doorbrengen in de wildernis. Alhoewel basic niet de juiste omschrijving is. Als ik aankom zie ik een sanitaire blok met wc en douche met koud én warm water; beiden met open zicht op de bush. Er is een keukenblok voor de sundowners en het bereiden van van de gerechten om verder klaar te maken op het kampvuur. En dan zijn er 4 hoogslaper platforms met elk een daktent voor 2 personen op. Een unieke beleving en een must do!
Terug aangekomen op de lodge is het opnieuw lunchtime. You won’t get hungry here!
Na de lunch, teatime en mini siësta, hup terug in het zadel. Deze keer zien we een specialleke om toe te voegen aan ons lijstje: een zebra slang. Een slang van ongeveer anderhalve meter met witte en zwarte strepen ligt te zonnen tot ze de hoeven hoort; dan is ze snel weg. We sluiten deze dag af bij de gouden glans van de ondergaande zon met de paarden die broederlijk tussen de gnoes grazen. Het diner is een braai (BBQ) met zebra, kudu, impala vlees en ontelbare side dishes. ’s Avonds spotten we de melkweg én een vallende ster. Need I say more?
Ik word wakker van balkende zebra’s en herinner me de nachtelijke geluiden van oa hyena’s in de buurt en vechtende impala’s (getik van horens). Vandaag hebben we bush breaksfast. Omdat we houden van wat tempo wissels kiest onze gids een route met veel zandpaden. Een uurtje of twee later komen we aan bij een gedekte tafel en een uitgebreid ontbijtbuffet – inclusief bubbels. We groomen de paarden en schuiven onze voetjes onder de tafel. Wat een afsluiter van onze ritten!
Aangekomen op de lodge nemen we afscheid van de paarden en is er tijd voor relax en valiezen maken. Gevolgd door lunch & teatime. Op deze laatste avond kies ik ervoor om te genieten van een goed boek in de tuin. Maar helaas, de ‘gamedrivers’ komen super enthousiast thuis met het nieuws dat ze een luipaard gespot hebben! Hier is geen big five area, maar er zijn nauwelijks omheiningen, dus grote katten kunnen zich soepel verplaatsen.
We sluiten deze vakantie af met een laatste diner onder de sterren.
En eerlijk: ik had hier gerust nog wat langer willen blijven 😊
Aan elke bestemming kan een leuk pré en/of postverblijf gekoppeld worden. We werken je reis helemaal op maat uit.
De meesten onder ons hebben eigen paarden en rijden regelmatig. We bezoeken de locaties en kunnen hierdoor informatie uit de eerste hand bezorgen.
Bij Vakantie te paard maken we een afspraak wanneer jou dat het beste past. Dat betekent ook ’s avonds of tijdens het weekend indien gewenst.
Je ontvangt van ons bij je reisdocumenten een uitgebreid roadbook van Vakantie te paard. Zo kan je in alle vertrouwen vertrekken.
Vakantie te paard
Door onze website te gebruiken, ga je akkoord met ons cookiebeleid