Interview met Laura van Laar: onze 10 vragen aan de winnares van de Mongol Derby 2026
Hoe win je de Mongol Derby, de zwaarste paardenrace ter wereld? We vroegen het aan Laura van Laar, winnares van de Mongol Derby 2026. Lees haar 10 antwoorden over 1.000 km paardrijden in Mongolië.
* Foto’s: Photo made by Tulgaa Skizz
1. Wat is de Mongol Derby?
De Mongol Derby staat bekend als de langste en zwaarste paardenrace in de wereld en wordt georganiseerd door The Equestrianists Itd. In maximaal 10 dagen wordt een afstand van 1.000 km afgelegd door Mongolië. De wedstrijd is gebaseerd op het legendarische postsysteem van Dzjengis Khan (opgericht in de 13e eeuw) waarbij boodschappers met behulp van paardenstations over een lange afstand een bericht snel konden overbrengen.
Elk jaar verandert de locatie van de race; in welk deel van het land de race wordt georganiseerd is tot de start geheim. Dit jaar is de race gehouden in een relatief bergachtige regio. Naast bergen heb ik gereden over de uitgestrekte steppe, gezwommen door rivieren, een weg gezocht rond moerassen en door zware duinen. Er is geen route aangegeven en je navigeert zelf van horsestation naar horsestation. Hiervoor wordt Garmin GPSMAP 64 gebruikt en kregen we 8 kaarten op A3 formaat.
Dit jaar had de race 43 deelnemers uit 15 verschillende landen en er doen zo’n 1.500 paarden mee. Ik reed 28 verschillende paarden tijdens mijn race. Een paard “kies” je door middel van loting.
2. Hoe kwam je op het idee om deel te nemen?
De Mongol Derby is het ultieme avontuur voor paardenmensen die houden van endurance, wildernis en horsemanship. En dat past bij mij. Ik doe niets liever dan paardrijden en hoorde voor het eerst over de Mongol Derby op een endurancewedstrijd in Nederland. Zo’n 2 jaar geleden solliciteerde ik voor de race. De uitdaging van 1.000 km paardrijden op half wilde paarden ging ik, wel met gezonde spanning, graag aan.
3. Welke voorbereidingen deed je?
De meest belangrijke voorbereiding is naar mijn idee zo veel mogelijk uren in het zadel. Doordat ik thuis in Nederland drie eigen (dressuur)paarden heb en een bijbaan in Macedonië als gids bij paardrijvakanties (Miyak Tribe Trail), ben ik gewend aan veel rijden.
Zo een 10 maanden voorafgaand aan de race ben ik begonnen om mij meer voor te bereiden op de derby. Ik heb mij ingeschreven bij de sportschool en ga sindsdien zo’n vier keer per week voor krachttraining en power pilates (als ik niet in Macedonië ben). Daarnaast heb ik mijn hardlooprondjes uitgebreid van 5 km naar 10 km en probeerde ik wekelijks een rit op mijn gravelbike in te passen.
In januari (2 weken) en maart (1 week) 2026 ben ik naar Zuid-Afrika gegaan voor Mongol Derby training bij Wiesman Nel. Wiesman heeft in 2019 deelgenomen aan de race, werd toen knap 2de en geeft sindsdien trainingen. Ik reed daar voor het eerst meer dan 70 km op een dag, want dat was de langste afstand die ik met een van mijn eigen dressuurpaarden had afgelegd. In de training lukte het om 120 km op een dag te rijden, verdeeld over vier verschillende paarden. In maart reed ik voor het eerst een klasse 3 (80 km) endurance wedstrijd in Zuid-Afrika op een ervaren paard van Moolmanshoek (de stal van Wiesman Nel). Verder was het rijden van jonge Arabieren en het leren werken met de Garmin GPSMAP 64 onderdeel van de training.
Mentaal heb ik mij vooral voorbereid door veel informatie te verzamelen van eerdere Mongol Derby deelnemers. Die informatie kreeg ik in gesprekken, maar ook uit boeken en podcasts. Daarnaast raadde iemand mij aan om de boeken te lezen van David Goggins. Dit heeft mij mentaal nog meer weerbaar gemaakt.
4. Kan je wat vertellen over de Mongoolse paarden?
De paarden (D en E ponymaat) zijn van Mongoolse herders uit de regio waarin de race gereden wordt. Er doen alleen ruinen mee aan de race. Merries en hengsten worden in Mongolië in principe niet gereden, maar zorgen voor het nageslacht.
De paarden leven allemaal in kuddes en zijn semi-wild. In de nacht hoorde ik vaak de brommer van de herder starten. Hij ging dan in de bergen op zoek naar de paarden, zodat hij de kudde terug kon halen naar het horsestation.
Ik heb zowel brave als wat groenere en stoutere paarden gereden. Ik reed bijvoorbeeld een keer een paard dat bij de schaapskudde werd gebruikt en hij was veel gewend. Anderzijds reed ik bijvoorbeeld een paard dat gehobbeld (met drie benen aan elkaar gebonden) moest worden om opgezadeld te kunnen worden. Ook het opstappen was nog wat onwennig, maar eenmaal in het zadel heb ik ook met hem heerlijk gereden.
Verder is opvallend dat de manen (alleen van ruinen) zijn afgeschoren. Dat is omdat de Mongolen de manen gebruiken om spullen mee te maken, zoals touwen.
5. Welke ‘gewoonte’ van hét paardenvolk neem je terug mee naar huis?
Een kijkje in het leven van de nomadische Mongolen op de steppe heeft mij weer laten zien dat elk deel van een dier bruikbaar is en hoe knap het is om daar zelfvoorzienend te leven. Op allerlei manieren probeer ik dat weer meer in mijn leven in te passen.
6. Hoe ziet een wedstrijddag eruit?
Je mag racen van 07:00 tot 19:00. Het aantal kilometers dat je dagelijks aflegt hangt sterk af van je navigatie skills en de paarden die je loot. Ik heb twee racedagen gereden waarbij het mij lukte om vier horsestations te rijden. Dat is circa 150 à 160 km geweest, want tussen elk horsestation is de afstand zo’n 35 à 40 km.
Een dag bestaat uit rijden, rijden, rijden. De paardenwissel op een horsestation probeerde ik zo snel mogelijk te doen. Nadat het paard was goedgekeurd door de dierenarts, ging ik snel plassen, mijn water vullen en nam ik wat eten in mijn hand. Mijn broekzak stopte ik vol met “boortsog” (gefrituurd brood) omdat ik dit tijdens het rijden kon eten. Dan trok ik een nieuw lootje voor een volgend paard; opzadelen, en gaan!
7. Welke situatie / welk moment ga je nooit vergeten?
Mijn mooiste moment was de dag waarop ik, na het incident (zie volgende vraag), weer alleen durfde te gaan rijden. Ik kon weer zelf gaan navigeren en naar eigen inzicht voor mijn paarden zorgen, zonder mij te moeten aanpassen aan andere ruiters. Dat voelde eerst wat spannend, maar daarna als vrijheid.
8. Wat is / was het moeilijkste tijdens deze trip?
Het meest spannende moment was de dag nadat ik een penalty kreeg. Dit was de 4e dag van de race en mijn eerste dag dat ik alleen reed. Ik heb een onaangename ervaring gehad met een Mongool die daar reed op zijn motor. Hij liet mij niet meer gaan en heeft mij overal aangeraakt zonder toestemming, waardoor ik een SOS-melding heb verstuurd. De crew heeft goed gehandeld en er was snel hulp onderweg. Die dag daarna durfde ik nog niet alleen te rijden, maar uiteindelijk heeft deze negatieve ervaring mij juist sterker gemaakt.
9. Komt er nog een tweede editie voor jou?
De Mongol Derby denk ik niet. Dat komt doordat deelname aan de race erg duur is en er meerdere andere races worden georganiseerd. Hoewel er maar één de langste en de zwaarste paardenrace kan zijn, zijn er meer van dit soort avonturen die op mijn wensenlijstje staan.
10. Wat zou je aanraden aan ruiters die deze uitdaging ook willen aangaan?
De laatste vier dagen van de race reed ik alleen. En hoewel er altijd mensen op je staan te wachten bij de horsestations, voel je je soms alleen tijdens de ritten. Iedereen bereid zich denk ik fysiek heel goed voor, maar vergeet het mentale aspect niet van alleen navigeren op een semi-wild paard over de steppe.
* Foto’s: Photo made by Tulgaa Skizz
Waarom voor vakantie te paard kiezen?
Pré en postverblijf
Aan elke bestemming kan een leuk pré en/of postverblijf gekoppeld worden. We werken je reis helemaal op maat uit.
Paardenmensen
De meesten onder ons hebben eigen paarden en rijden regelmatig. We bezoeken de locaties en kunnen hierdoor informatie uit de eerste hand bezorgen.
Op afspraak
Bij Vakantie te paard maken we een afspraak wanneer jou dat het beste past. Dat betekent ook ’s avonds of tijdens het weekend indien gewenst.
Vertrek zorgeloos
Je ontvangt van ons bij je reisdocumenten een uitgebreid roadbook van Vakantie te paard. Zo kan je in alle vertrouwen vertrekken.
Contacteer
Vakantie te paard
